The most overrated day of the year.

Valentijnsdag. Half Nederland lijkt er al weken naar uit te kijken. Ik niet. Voor mij is het net zo'n dag als iedere andere. Ik zal niet ontkennen dat ook ik stilletjes hoop dat manlief er aan denkt en iets leuks voor me meeneemt, maar anderzijds vind ik het zo'n ontzettende geldverspilling. Want voor wie is Valentijnsdag nou het leukst? Juist ja, voor Hallmark, TNT Post, Fleur Op, de kadowinkels en al die andere zakkenvullers. Doe ik er aan mee? Nee. Tenzij manlief vanavond ineens met iets heel liefs, schattigs, romantisch en kleins aan komt zetten, waarbij ik natuurlijk eerst heel boos moet reageren omdat 'hij dat toch echt niet had hoeven doen' en ik vervolgens diep van binnen dolblij zal zijn dat hij er aan gedacht heeft. In dat geval heb ik nog wel ergens thuis een kaart achter de hand om de indruk te wekken dat ook ik er aan gedacht heb en niet alleen hij.

Vond ik het vroeger ook niet leuk? Nee, niet echt. Ik kan nou niet zeggen dat de mannen stonden te springen om mij een kaartje te sturen. Ja, in de loop der jaren heb ik er wel een enkele gehad, maar ik vraag me af hoeveel ik daarvan serieus had moeten nemen. Nou zijn roze en rood toch al niet mijn lievelingskleuren, dus echt missen doe ik die mierzoete roze / rode attenties niet. En trouwens, waarom zou vandaag nou net de dag moeten zijn dat jouw prins op het witte paard zijn liefde moet gaan betuigen. Kom op zeg, dat kan hij toch ook wel op een andere dag doen. Dat is ook nog eens een stuk spontaner.

Nee, voor mij gaat deze dag niet snel genoeg. Morgen zie je nergens meer roze en rode harten in de etalages en is het alsof het nooit anders geweest is. Dan liggen de paashazen weer in de schappen en word je dood gegooid met paaseieren. Ik kan haast niet wachten.

Misschien ontstaat hier alsnog een nieuwe heldin

Ken je dat gevoel dat je wereld lijkt in te storten? Nou ik wel. Het gebeurde mij afgelopen vrijdag. Zit je lekker in de trein, lees je je krantje omdat je je verheugt op een column van je grote heldin, staat erbij dat het voorlopig haar laatste is omdat ze drie weken op vakantie gaat. Dan slaat de paniek toe. Aaf mag helemaal niet op vakantie. En al zeker niet naar Thailand. Voor je het weet, vindt ze het daar zo leuk dat ze niet meer terug komt. En wat moet ik dan? De NRC Next is toch helemaal niks meer zonder Aaf? En trouwens, waarom levert ze haar copy niet gewoon aan via de mail vanuit Thailand. Dit kan ze haar fans toch niet aandoen. Drie weken zonder Aaf Brandt Corstius. Dit worden drie hele zware weken, neem dat maar van mij aan.

Maar goed, Aaf krijgt wel een opvolgster. Oke, moet gezegd worden, weer een vrouwelijke columniste dus mijn interesse is al gewekt. Misschien ontstaat hier alsnog een nieuwe heldin voor mij en wil ik helemaal niet meer dat Aaf terugkomt.

Maandag de column maar meteen gelezen van deze Olga van Dithuijzen. Olga is blijkbaar net terug van vakantie. Wat is dat toch met die vakanties van iedereen. De een gaat en de ander komt terug. Leuk om te lezen? Nee, natuurlijk niet. Zeker niet als jijzelf voorlopig nog geen vakantie in het verschiet hebt liggen en er wel hartstikke aan toe bent. Maar goed, ik heb maar even over de toespelingen naar haar vakantie heen gelezen. Ach, best aardig zo'n column van Olga, maar ze haalt het in de verste verte niet bij heldin Aaf. Dinsdag ook de volgende maar eens gelezen. Want tja, misschien moet ik wel gewoon aan Olga wennen. Niet iedereen kan meteen aan Aaf tippen.

Mijn god, wat is dit? Better yet, wie is dit in godsnaam en wat doet ze hier op de plaats van Aaf? Weer heeft ze het over haar vakantie in Iran en in tegenstelling tot gisteren, vind ik er geen ene bal aan. Ik voel de wanhoop op me neerdalen. Ik krijg straks echt afkickverschijnselen van Aaf. En een goed remedie is er niet, althans Olga is in elk geval het medicijn niet. Het arme kind schrijf leuk hoor, daar ligt het niet helemaal aan. Maar ik heb toch het idee dat ze redelijk geobsedeerd is door haar vakantie in Iran. Om maar niet te spreken van het feit dat mevrouw graag een biertje lust. Niks mis mee hoor, ik lust er ook wel een. Maar als ik haar drie columns van deze week naast elkaar leg, overheerst het 'bier'gevoel toch wel. Je zou bijna zeggen dat mevrouw aandelen in de bierbrouwerij heeft.

Ik geef haar nog tot eind van deze week de kans en als ze die niet waarmaakt, zit er voor mij niks anders op dan treuren om de vakantie van heldin Aaf en hopen dat ze om onverklaarbare redenen eerder terug komt. Egoistisch? Nee natuurlijk niet. Zij heeft ons verlaten, ik haar niet.

"Gewoon rondjes rijden"

Heeft ie het nou wel of niet gedaan? Dat was de grote vraag die heel Nederland vorige week bezig hield. Maar na zondagavond, weet iedereen het zeker: hij heeft het gedaan. Maar heeft ie het nou ook echt gedaan? Dat blijf ik me stiekem toch nog afvragen.

Ik ben geloof ik een van de weinigen geweest die het vertikt heeft om zondagavond op SBS af te stemmen. De persoon Peter R. de Vries irriteert me al enige tijd mateloos. Niet zozeer om hoe hij onrecht aan de orde stelt. Nee, wat dat betreft, vind ik goed wat hij doet. Mede dankzij hem is er duidelijkheid gekomen omtrent het lot van Romy en Marion van Buuren. Mede dankzij hem zijn de onschuldigen in de Puttense moordzaak weer op vrije voeten gekomen en zo kan ik nog een legio voorbeelden noemen. Maar de manier waarop De Vries de laatste paar jaren bezig is, zint mij absoluut niet. Mediageil, dat is wat hij geworden is. En misschien zou ik dat ook wel worden als ik zo bekend als hij zou zijn, maar dan nog vind ik dat de oplossing van een zaak voorop moet staan en niet de media-aandacht die je eraan besteedt. Het hele mysterieuze gedoe erom heen. De vooraankondigingen die al dagen de kranten en de tv regeerden. Nee, dat deed mij beseffen dat ik niet ging kijken. Ik ben meer het type van "als je iets belangrijks te melden hebt, doe het dan" en probeer niet zo de kijkcijfers omhoog te trekken en je programma te promoten. Wij hebben thuis bewust gekozen om niet te gaan kijken. Natuurlijk was ook ik wel een tikkeltje nieuwsgierig naar wat Joran te melden had, maar meer dan een tikkeltje was het niet. En achteraf bleek het ook helemaal geen probleem dat ik de uitzending niet gezien had, want al dagen lees en hoor je niks anders dan Joran, Joran en nog eens Joran en komen de beelden in veelvoud voorbij.

Nou heb ik dus wel wat beelden gezien en delen van zijn 'bekentenis', maar ja, wat moet je ervan denken. Die gozer zit apenstoned in de auto, naast een man die er in mijn ogen nog dubieuzer uitziet dan Joran zelf en hij verklaart een en ander. Is het waar? Het zou zo maar eens kunnen zijn. Een beetje dom (zoals Maxima het zo leuk zou kunnen zeggen) was het wel van hem, of het nou waar is of niet. Dom als het waar is, want welke idioot gaat nou tegen een vriend (ja, zo zag Joran Patrick Van der Eem echt) zeggen wat er daadwerkelijk gebeurd is, terwijl je wel al jarenlang tegen Justitie je kaken op elkaar hebt weten te houden. Dom is het ook als je het zomaar verzonnen hebt, want welke idioot gaat nou zoiets verzinnen als hij verdachte in diezelfde verdwijning is geweest. Kortom, over een ding ben ik het met de meeste mensen eens, Joran is 'een beetje dom' en er zit ergens een steekje los.

Maar laten we het eens gaan hebben over de man die plotseling de held van Nederland is geworden: Patrick Van der Eem. Deze Van der Eem die de moraalridder uithangt en beweert dat hij het allemaal voor "Beth, Aruba en de Verenigde Staten" heeft gedaan. Ik vertrouw die vent voor geen cent. Hij beweert dat hij tranen in zijn ogen kreeg, zodra Joran de auto uit was. Ja, misschien van de wietlucht die in de auto hing, maar kom op zeg. Je kunt mij redelijk wat wijsmaken, maar dat Patrick echt meelevend was, dat absoluut niet. Als je echt meelevend bent met de nabestaanden, dan vertel je Joran toch de waarheid over het feit dat je niet kunt begrijpen dat hij niet eerst heeft gekeken of het meisje nog leefde of niet. Dan zeg je toch dat hij een ambulance had moeten bellen. Nee, Patrick blijft met een uitgestreken kop hangend achter het stuur rondjes rijden.

Maandagavond waren hij en zijn nieuwe beste vriend Peter R. de Vries bij Pauw en Witteman en ik heb toch zo maar het vermoeden dat die twee heren ook een beetje twijfelen aan de goede bedoelingen van op zijn minst de heer Van der Eem. Ze vroegen zich, net als ik, af waar die ritjes naartoe gingen, toen hij met Joran in de auto zat. "Gewoon rondjes rijden" was zijn antwoord. Gewoon rondjes rijden? Wat is dat nou voor iets idioots. Het lijkt mij dat Joran wel belangrijkere dingen te doen had dan urenlang onbezonnen rondjes te rijden zonder een vaste eindbestemming. Het was niet alsof Joran dacht "Goh laat ik eens mee gaan rijden en zien waar we uitkomen, misschien kan ik onderweg nog wel even mijn grote geheim kwijt". Ik heb zo het idee dat er meer achter dit alles steekt dan de heren Van der Eem en De Vries kwijt willen. En ook vind ik de € 25.000,-- die Van der Eem in het vooruitzicht gesteld werd bij een 'bekentenis' van Joran een beetje dubieus. Die man had er dus echt alles voor over om Joran te laten zeggen, wat De Vries graag wilde horen. Het ging hem niet om de waarheid. Hij zag Joran in een casino en rook meteen geld.

En nogmaals, misschien is het allemaal wel waar wat Joran tijdens die autoritten bekend heeft, die kans is heel groot, maar is deze manier nou echt nodig? Ja, zullen velen onder jullie zeggen. Maar daar ben ik het gewoon niet mee eens. Je had ook de beelden alleen aan Justitie kunnen geven en zien wat zij ermee doen en ze niet meteen uitzenden met de nodige bombarie. Als blijkt dat Justitie er helemaal niks mee zou doen, kan je altijd nog overwegen om het publiekelijk te maken. Maar blijkbaar waren kijkcijfers van een hogere orde.

Feit blijft dat Joran & Co de gemoederen flink bezig blijven houden want al bijna een week lang is het Joran en Natalee Holloway wat de klok slaat. Ik heb er mijn buik inmiddels van vol en na deze blog zal ik het er dan ook niet meer over hebben. De discussie blijft anders eindeloos doorgaan. Ik heb liever dat er eindelijk duidelijkheid komt in deze zaak, dan de hype die nu ontstaan is. Als Joran echt schuldig is, dan moet hij meteen opgepakt worden en gestraft worden, maar het geflierefluiter en louter beschuldigingen uiten op dit moment, dat moet gewoon stoppen. Verhoor die gozer, trek zijn verhaal na. Het lijkt mij dat als zijn bekentenis waar is, dat heel makkelijk te bewijzen moet zijn.

Concertkaartjes bij opbod

Concertkaartjes worden binnenkort bij opbod verkocht via veilingen op internet in plaats van via de reguliere voorverkoopadressen, althans dat verwachten deskundigen in de muziekbranche. In het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten blijkt volgens een recent gelezen artikel deze methode al erg veel succes te hebben. Deskundigen voorspellen dat de veiling van de kaartjes misschien dit jaar al in ons land in kan gaan. Ik als muziekliefhebber hou mijn hart vast. Dit gaat ongetwijfeld leiden tot een verdubbeling, zo niet verdriedubbeling van de prijs van een concertkaartje. De lol is er dan toch al snel vanaf? Ik bedoel, een leuk avondje uit is er dan niet meer bij. Ja, misschien wel als je toch te veel geld hebt, maar ik heb dat niet dus zal de frequentie van mijn concertbezoek ernstig teruglopen als de plannen worden doorgezet.

Ik begrijp best de insteek van dit alles. Want tja, als concertorganisator ontvang je niks extra's als concertkaartjes die via de officiele weg zijn aangekocht, via de zwarte markt voor grof geld van de hand worden gedaan. Je zou haast medelijden krijgen met deze organisaties (als je niet in je achterhoofd houdt dat ze toch wel grof geld verdienen op die kaartjes, of ze nou worden doorverkocht op de zwarte markt of niet). Maar moeten de concertgangers hier dan maar meteen de dupe van worden? Het lijkt wel alsof muziekbranche allerlei manieren aangrijpt om de terugloop van cd-verkoop te compenseren. De consument is hoe dan ook de dupe.

Natuurlijk erger ik me ook groen en geel aan het feit dat doorgaans bij uitverkochte concerten er nog kaartjes in overvloed via sites als e-bay en marktplaats worden aangeboden tegen absurde prijzen, maar of dit nu de oplossing is? Het lijkt mij niet. Ja, je gaat de zwarte markt op die manier wel tegen, maar is er dan echt niets anders te verzinnen? Ik heb sowieso geen goed woord over voor deze handelaren. Ik begrijp best als je onverhoopt niet kunt gaan, dat je je kaartje wilt verkopen, maar er meteen een slaatje uitslaan? Nee, daar walg ik gewoon van. De fan die net niet snel genoeg was bij een voorverkoop, wordt op die manier de dupe. Als fan sta je lang in de rij bij bijvoorbeeld het postkantoor en dan net als jij aan de beurt blijkt te zijn, zijn de kaartjes op. Wat dan? Je had je er zo op verheugd. Snel even op marktplaats kijken of er nog kaartjes over zijn. Ja, die zijn er wel, maar tegen een dubbele prijs als die je er via de normale verkoop voor had moeten betalen. Natuurlijk zijn er mensen die dan toch gaan, maar een gemiddelde fan kan en wil dat er gewoon niet voor betalen.

Naar wat ik gelezen heb, gaan straks de meest gewilde kaartjes (eerste rangs-zitplaatsen en staanplaatsen helemaal voorin) via een veiling in de verkoop. Men redeneert dat degenen die die plekken willen, daar best grof geld voor over zullen hebben, dus waarom niet vanuit de organisatie zelf op die manier dan maar de kaarten van de hand doen in plaats van de zwarthandelaren hun gang laten gaan.

Is er nou echt niks anders te verzinnen? Zet kaartjes bijvoorbeeld op naam en laat mensen zich legitimeren. Klopt naam en legitimatie niet, dan kom je er gewoon niet in. En als je onverhoopt niet kunt gaan, dan zou het mogelijk moeten zijn om (desnoods tegen een kleine administratieve vergoeding) de kaartjes weer aan de organisator terug te verkopen. Ik begrijp best dat ook dit geen waterdicht plan is en er ook heel wat zwakke punten moeten worden weggewerkt, maar het schaadt de echte muziekliefhebber denk ik een stuk minder dan verkoop van kaartjes via opbod.