Oude liefde roest niet

Daar zit ik dan als dertiger. Mijn haar wat beter gefohnt, mijn lippen wat dikker gestift en mijn allerslankste outfit bij elkaar gezocht. Waarom? Ja, waarom eigenlijk. "Meid, stel je niet aan, het is maar een concert" hou ik mezelf nog voor. Maar wel een concert met jeugdsentiment. Want de laatste keer dat ik naar Take That ging, was ik jong, super slank en helemaal into Robbie Williams en de rest. Oh en had ik al gezegd dat ik toen vooral jong en slank was? Toch een beetje met zenuwen in mijn lijf kijk ik uit naar vanavond. Had ik eerder deze week eigenlijk niet eens meer zo'n zin om te gaan, nu het tijdstip genaderd is en ik de liedjes uit de oude doos weer geluisterd heb, is de spanning van vroeger weer helemaal terug. Unlike then, heb ik dit keer gewoon zitplaatsen want je kan veel van me verwachten, maar niet dat ik voor Take That in de rij ga liggen in die gure kou. Nee, dat doe ik maar bij een iemand en die zit helaas niet meer bij Take That.

Althans, dat hield ik mezelf vanmorgen voor: voor niemand behalve Robbie ga ik voor de deur liggen. Maar toen mijn vriendin E. en ik wat herinneringen aan the old days aan het ophalen waren en ik op youtube ineens stuitte op New Kids On The Block videoclips, wist ik het allemaal niet zo zeker meer. God, wat was ik gek van die band. En nu ik die oude filmpjes weer bekijk, weet ik ook meteen weer waarom: knappe Jon, rappende Donnie, zingende Jordan en lekker-zijnde Joey. Ja ik weet het, Danny was er ook nog, maar daar heb ik nooit om getaand. Nee Joe McIntyre, dat was de hunk uit mijn jeugd. En als ik zie hoe hij er nu uit ziet, dan weet ik het zeker: ik had een zeer goede smaak. Terwijl ik naar mijn beeldscherm kijk, hoor ik bekende tonen van hun hits, zie ik de soepele dansbewegingen en de pretoogjes van Joey voorbij komen.

Vriendin E. zegt nog gekscherend "Nou voor een reunie-concert van NKOTB gaan wij ook wel voor de deur liggen he?" en weet je, ik vind dat niet eens zo'n gek idee. Een reunie van die gasten, dat zou toch geweldig zijn. Liggen in de kou? Who cares? Voor Joey & Co ben ik daar best toe in staat. Want weet je, oude liefde roest echt niet!!!

Een tegen Armoede

klik hier:


EEN; jij maakt het verschil

In 2000 beloofden regeringsleiders van bijna alle landen in de wereld tijdens een VN-top armoede en ongelijkheid de wereld uit te helpen. Deze belofte is verwoord in acht millenniumdoelen. Een prachtige en unieke belofte, die in 2015 gehaald moet zijn. Wereldwijd wordt daarom nu in 122 landen campagne gevoerd, waaronder ONE met Bono in de Verenigde Staten en Deine Stimme gegen Armut in Duitsland.

In Nederland maken we ons met de campagne EEN sterk voor deze millenniumdoelen. Samen met tientallen BN’ers zoals Bløf, Tygo Gernardt, Fatima Moreira de Melo en met meer dan vijftig organisaties, vraagt EEN om jouw stem. Door op www.EEN.nl je stem te geven roep je regeringsleiders op een einde aan armoede te maken.

Ted van Hees, project¬leider van EEN, over wat er moet gebeuren: “EEN vertaalt de steun die mensen ons geven in druk op de Nederlandse en Europese politiek om zo de regering moed en kracht te geven een voortrekkersrol te spelen naar andere landen. Landen als Frankrijk, Engeland, Japan en de Verenigde Staten hebben namelijk wél mooie beloftes gedaan, maar die maken ze nauwelijks waar. Zo ging hun bijdrage aan ontwikkelingshulp in 2006 zelfs achteruit.”

Om die reden kunnen we het halen van millenniumdoelen niet alleen van de politiek laten afhangen. Met partners als Fair Food geeft EEN praktische tips waarmee iedereen heel een¬voudig een persoonlijke bijdrage kan leveren aan het behalen van de millenniumdoelen. Dat is niet zo maar een kwestie van geld ophalen, maar juist bewust nadenken en stappen zetten in het dage¬lijks leven. Ted van Hees: “Het is fantastisch, hoe mensen hun tijd, energie en creativiteit in¬zetten om de millenniumdoelen te helpen halen . De millenniumdoelen zijn realistisch en haal¬baar en dat gaan we massaal aan de politiek laten zien!”

witte stranden, wuivende palmbomen en een eeuwige zon ....

Gisterenavond een erg gezellig avondje met een vriendinnetje gehad. Lekker drankje en hapje gedaan op Kijkduin en natuurlijk genoot ik super van het gezelschap. Mijn vriendinnetje is namelijk een echte avonturierster. Ze is in het voorjaar teruggekomen van dik acht maanden Zuid Amerika en gaat eind oktober voor een aantal maanden naar Azie om rond te trekken. En man, wat ben ik jaloers op haar. Ik zou zo met haar willen ruilen. Ook al ben ik niet zo avontuurlijk als zij want ik weet niet of ik wel in mijn eentje erop uit zou (durven) trekken, maar ach, wie weet. Als je mij twee jaar geleden had gezegd dat mijn vriendinnetje dat zou doen, had ik je ook raar aangekeken.

Vanmorgen haar web-log over Zuid Amerika nog maar eens overgelezen en de kriebels komen weer. Ik wil ook weer weg. En dan gewoon ergens heen waar ik nog niet geweest ben. Iets compleet nieuws. Zuid Amerika, Afrika of de landen in Azie die ik nog niet gezien heb. Maar ja, het zit er voor mij niet in. Ik blijf voorlopig gewoon in dit kouwe kikkerlandje. But hey, you can't blame a girl from dreaming. Ook al zijn dromen bedrog, toch droom ik over een romantische, maar toch ook actieve en culturele reis samen met mijn H2B. Want zeg nou zelf, wat is er leuker om de wereld te verkennen dan dat samen met de liefde van je leven te doen?

Onze verre reizen zitten er voorlopig op. Soms moet je namelijk prioriteiten stellen en aangezien wij in 2008 gaan trouwen EN ons nieuwe huis dan klaar is, blijft het dus nog even bij dromen over verre reizen, andere culturen, wilde dieren en geweldige mensen.

Maar toch, waarom win ik die Staatsloterij nou nooit. Tuurlijk, het zou een stuk helpen als ik gewoon een keer een lot zou kopen, dan zou de winkans in elk geval een stukje groter zijn, toch, ik wou dat ik het geld en de kans had om ook lekker onbezorgd te gaan reizen. Mijn 'dinnetje is vrijgezel dus dan gaat het toch iets makkelijker. Je hebt minder rekening te houden met een ander en waarschijnlijk heeft ze ook een minder groot gat in haar hand dan ik, want ik weet werkelijk niet waar ik het van zou moeten doen.

Maar goed, gisteren dus heerlijk zitten kletsen en heerlijk weg kunnen dromen over haar reislustig leven. Een ding is me wel duidelijk geworden, mijn 'dinnetje heeft het goed voor elkaar. Wie zou nou niet met haar willen ruilen als je zo'n leuke reis voor de boeg kunt hebben en ook nog een geweldige afgeronde reis op je netvlies gedrukt hebt. Ja, ik verlang naar een reis ............. maar voorlopig blijft het bij dromen over witte stranden, wuivende palmen en de eeuwige zon.

Nivea Beach

Haartjes in model, make-up licht aangebracht, hip tuniekje aan met dito rokje. Benen nog even snel onder de douche geschoren, hakjes aan, laatste puntjes op de I zetten en ik kan de deur uit. Onderweg de gebruikelijke hoeveelheid bouwvakkers tegen het over het algemeen toch wel 'brede' lijf gelopen. Toen ging ik me afvragen, waarom kijken ze allemaal zo? En nog belangrijker, waarom fluiten ze niet of zeggen iets waardoor je ego een mega boost krijgt? Ben ik zo aan het aftakelen dat zelfs dat pleziertje me bespaard blijft? Met een kop op onweer toch maar doorgelopen want hey, als zelfs bouwvakkers niet meer bewonderend naar je kijken, dan moet er toch wel iets mis zijn. Heb ik daarvoor al die tijd vanmorgen aan mijn uiterlijk besteed? Onderweg nog wat mensen tegengekomen die ook een beetje vreemd keken. Oh nee he, ik zal toch niet? Snel voel ik aan mijn rokje. Nee gelukkig, hij zit niet in mn slipje vast. Ik schrok al. Zal je toch maar gebeuren dat je daar loopt terwijl de helft van je kleren in je slipje verstopt zit. Dat zou een ware nachtmerrie zijn, maar ja, dat zou wel die vreemde blikken verklaren.

Eenmaal op het werk ga ik achter mijn bureau zitten en mijn oog valt op mijn benen. Oh my goodness!!!!!!!!!!!!!!!!!! De melkboer is langs geweest! F*ck f*ck f*ck. Ik had werkelijk waar panties aan moeten doen want dit is afschuwwekkend. Witter dan dit kan niet en bovendien vormen mijn aders een waar rivierenlandschap over mijn onderbenen. Nee nu begrijp ik het. Daar zou ik ook niet voor gaan fluiten of bewonderend kijken. De zomer is klaarblijkelijk echt aan mij voorbij gegaan. Althans, mijn benen hebben geen zonnestraaltje op kunnen pikken. Tijd voor een zonnebankje dus. Maar ja, wanneer moet ik dat dan weer doen? Ik heb het al zo druk. Flesje Dove of Nivea Summer Beauty doet ook wonderen, maar ja, dan moet je het wel goed doen.

Maar het is toch triest dat ik in september al zo bleek ben als een, als een, als een, ja als een wat? Ja dat is het, als een pak witte watten. Wat voor zomer is dit eigenlijk geweest? Ja op die paar mooie dagen na die meestal door de weeks vielen op dagen dat ik dus net moest werken. Of die paar mooie dagen toen ik juist op vakantie was op een plek waar de zon niet scheen. Nee, dit is een flut zomer geweest qua kleur op mijn benen, that's for sure. Zelfs mijn ienie mienie kleurtje wat ik in mei in Thailand heb opgelopen, is met de noorderzon verdwenen.

Tijd voor actie dus! Over 5 dagen heb ik mooie gekleurde Summer Beauty benen, aldus de reclamecampagnes. En hoe ik daar aan kom? Ach, gewoon even op Nivea Beach gelegen ;-) Vijf dagen smeren zorgt voor een egale teint. Nou het zal mij benieuwen.